Dowiedzieliśmy się, że badania licznej grupy wierzących w Stanach Zjednoczonych pokazały, że jeśli chodzi o sprawy finansowe to:
osoby religijne wyznające wartości chrześcijańskie i oddane Bogu, często zachowują się w ten sam sposób, jak osoby niewierzące.

Badania przeprowadzono wśród osób wierzących, które deklarowały, że:

• Przyjęły Pana Jezusa Chrystusa jako osobistego Zbawiciela,

• W ciągu ostatniego roku uczęszczały do kościoła przynajmniej trzy razy w miesiącu,

• Są przykładem moralności dla swej rodziny i sąsiadów.

Nie była to zatem przypadkowo dobrana grupa ludzi. Wszyscy byli religijni i oddani wartościom etycznym. Oto wybrane wyniki badań:

• 40 procent z nich wydawało więcej niż zarabiało.

• 20 procent z nich było na krawędzi rozwodu.

Problemy finansowe często są konsekwencją problemów emocjonalnych i duchowych.

Pięćdziesiąt procent małżeństw w USA i Ameryce Łacińskiej kończy się rozwodem. Osiemdziesiąt procent rozwiedzionych małżeństw twierdzi, że trudności finansowe były jedną z głównych przyczyn ich problemów małżeńskich. Mamy przekonanie, że „rozwód jest konsekwencją całego szeregu problemów małżeńskich, takich jak brak pozytywnej komunikacji, błędne koncepcje na temat ról i obowiązków w małżeństwie, egoizm, nierealistyczne oczekiwania i im podobne”.

Tak jak rozwód jest konsekwencją wielu wcześniejszych problemów, podobnie problemy finansowe mogą być rezultatem innych problemów osobistych i rodzinnych. Wśród nich są często brak cierpliwości, brak dojrzałości, niewłaściwa postawa wobec życia, niewiedza, niewłaściwe priorytety i zazwyczaj także wypaczony obraz Boga. Niemożliwe jest, aby wypaczony obraz Boga nie wpłynął na naszą relację z Nim. To wpływa na nasze wartości, decyzje i postawy. I ma duży wpływ na zawartość naszych kieszeni. Dr Larry Burkett, jeden z założycieli Edukacji Finansowej Crown mówił, że „sposób traktowania pieniędzy i zarządzania nimi jest zewnętrznym wskaźnikiem naszego stanu duchowego”.

Czy wydajemy więcej niż zarabiamy?

Bóg pyta nas wprost: „Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę na to co nie nasyci? „(Iz 55,2). Kultura konsumpcjonizmu wywołuje niepotrzebny stres, kreując fałszywe potrzeby. Wyrobienie w sobie właściwej postawy wobec dóbr materialnych uwalnia nas od wielu rozterek i pozwala czerpać radość z drogi ku finansowej wolności.

Jednak wielu ludzi nie może oprzeć się pokusie porównywania się z innymi, nie godząc się na swoje ekonomiczne status quo. Są gotowi popaść w długi, aby mieć najmodniejsze ubrania, najlepszy samochód lub duży dom w najbardziej prestiżowej dzielnicy miasta i dopiero wtedy wydaje im się, że są szczęśliwi.

W Liście do Filipian 4,11-13 św. Paweł napisał bardzo ważne słowa w tej kwestii – że nauczył się być zadowolonym w każdej sytuacji. Nikt nie rodzi się zadowolonym z natury; wszyscy musimy nauczyć się być zadowolonymi. Doktryna zadowolenia mówi, że musimy nauczyć się czerpać radość z takiej sytuacji ekonomicznej, w jakiej postawił nas dzisiaj Bóg. Boża wola jest bogactwem nieskażonym problemami wynikającymi ze strachu i chciwości – „Błogosławieństwo Pana wzbogaca, własny trud niczego tutaj nie doda” (Prz 10,22). Zadowolenie nie wyklucza właściwie umotywowanej ambicji. Bóg chce, abyśmy pracowali sumiennie i stawali się coraz lepszymi zarządcami, pamiętając, że nikt ani nic oprócz Niego nie może zająć pierwszego miejsca w naszym życiu.

Pieniądze są ważnym wskaźnikiem naszego życia duchowego.

W Ewangelii wg św. Łukasza 16,10 Pan Jezus powiedział: „Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie”.

1. Dlaczego Jezus, gdy nauczał w przypowieściach, wybierał często pieniądze, jako treść swego przesłania?

Pieniądze stanowią ważny problem dla każdego z nas, częściowo definiując naszą tożsamość.

Interesujące jest, że Jezus Chrystus mówił tak wiele o pieniądzach, mimo iż w tamtych czasach naród żydowski zajmował się przede wszystkim uprawą ziemi, a nie handlem. Mówił o pieniądzach i zarządzaniu nimi, ponieważ są to kwestie uniwersalne. Nie każdy znał się na sianiu ziarna i zbieraniu plonów, ale każdy posiadał coś, dokonywał wymiany, kupował i sprzedawał.

2.   Czy pieniądze są złe?

Nie, pieniądze są tylko neutralnym środkiem wymiany dóbr. Lecz sposób, w jaki nimi zarządzamy wskazuje na nasz stan duchowy – na zasady i wartości, które wyznajemy. Na przykład, jeśli jesteśmy gotowi dać łapówkę, aby coś uzyskać lub uniknąć kary, świadczy to o naszych zasadach i wartościach: nie mamy poważania ani dla prawa kraju, w którym żyjemy, ani dla prawa Bożego, gdyż oba prawa zabraniają korupcji. Jeśli nie nauczymy się dawania z majątku, który Bóg nam powierzył, dowiedziemy jedynie, że Bóg nie zajmuje pierwszego miejsca w naszym życiu, że nie jest Panem naszego małżeństwa, rodziny, domu i finansów.

Co Pismo Święte mówi o pieniądzach?

„Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie” (Łk 16,13). Pieniądze rywalizują z Bogiem o pierwsze miejsce w naszym życiu. To dlatego czujemy pokusę, aby postąpić niezgodnie z naszym sumieniem: uniknąć zapłacenia części podatków, nie ujawniając wszystkich dochodów lub wwożąc coś do kraju, nie płacąc cła.

To jest istota rzeczy: jeśli jesteśmy gotowi kłamać lub kraść, aby zyskać trochę pieniędzy, to świadczy o tym, że w głębi serca nie ufamy Bogu. Nie wierzymy, że jest On wystarczająco potężny lub zainteresowany naszym losem, aby zmienić warunki, w których żyjemy, jeśli będziemy Mu całkowicie wierni. Zamiast tego pozwalamy, aby naszą wiarę przeniknął konsumpcjonizm, w rezultacie czego postrzegamy Boga jedynie jako narzędzie pomagające nam w konsumpcji. Myślimy o Nim jako o dostawcy usług, supermarkecie lub instytucji charytatywnej – a nie jako o Królu Królów i Panu Panów, Stwórcy wszechświata, podtrzymującego go swą mocą.

Choć problem ten może manifestować się różnie w różnych kulturach, jego korzenie są uniwersalne. Nasz egoizm i myślenie tylko o sobie uniemożliwia nam skupienie się na dawaniu Panu, jako elemencie uwielbienia Boga. W naszym myśleniu o Bogu, musimy pamiętać, że to On jest źródłem wszystkiego, kim jesteśmy i co posiadamy. Jezus mówił o pieniądzach, ponieważ są one instrumentem walki o serca chrześcijan. Ewangelia Św. Mateusza 6,21 mówi: „Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”.

W miarę jak świat pogrąża się coraz bardziej w kulturze konsumpcjonizmu, tworzącej nieustannie nowe potrzeby, trudno jest skupić myśl na tym, „co w górze” i być wiernym Jezusowi Chrystusowi. Pismo Święte mówi, że to, co uważamy za swój skarb, zawładnie naszym sercem. Rzeczy, które uważamy za swój skarb są prawdziwą istotą naszego życia. To priorytety, które odkrywamy zadając sobie pytanie, „Na co poświęcam swoje pieniądze, czas, siły, zdolności, talenty i marzenia na przyszłość? Do czego dążę?”.

Na podstawie studium biblijnego dla liderów Crown
Elżbieta i Mirosław Wrotek

W wielu rejonach świata wzrasta liczba rozwodów i trend ten nie omija także kościoła. Lecz terapeuci rodzinni wiedzą, że „problem” rozwodu nie jest prawdziwym problemem, lecz jedynie konsekwencją – rezultatem wielu innych problemów.

Większość rozwodów ma swe przyczyny w trzech obszarach: komunikacji, seksie i finansach. Eksperci twierdzą, że problemy finansowe wymieniane są wśród przyczyn 85 procent wszystkich rozwodów.

Po dwudziestu pięciu latach zgłębiania nauczania Pisma Świętego na temat finansów, zrozumiałem, że „istotą” problemów finansowych nie są pieniądze, lecz nasza postawa wobec nich. Apostoł Paweł wyraził to w 1 Liście do Tymoteusza 6,10: „korzeniem wszelkiego zła jest chciwość [miłość] pieniędzy”.

Problemy finansowe są jedynie symptomami głębszych „korzeni” problemów w życiu. Może to być „chciwość [miłość] pieniędzy”, o której mówi powyższy werset, brak dojrzałości, niewłaściwa postawa, egoizm lub wypaczona zrozumienie kim jest Bóg i jak powinna wyglądać nasza relacja z Nim.

Innymi słowy, teologia, którą wyznajemy, wpływa na nasze zasady i wartości. Nasze zasady i wartości wpływają na postawy i decyzje, jakie podejmujemy. A one z kolei wpływają na nasze zachowanie i w końcu nasze zachowanie wpływa bezpośrednio na zawartość naszego portfela.

Dr Larry Burkett mówił często: „Sposób traktowania pieniędzy i zarządzania nimi jest zewnętrznym wskaźnikiem naszego stanu duchowego”. Dobrym tego przykładem jest miłosierny Samarytanin, o którym nikt by nie pamiętał, gdyby miał on jedynie dobre zamiary. Na szczęcie miał również pieniądze i wykorzystał je zgodnie z zasadami i wartościami, jakie wyznawał.

Sposób, w jaki zarządzamy pieniędzmi mówi również wiele o tym, jakimi ludźmi jesteśmy i co naprawdę ma dla nas wartość w życiu.

Czy wiesz, że w Piśmie Świętym jest około 500 wersetów, które mówią o modlitwie? Kolejne 500 mówi o wierze. Jest natomiast ponad 2350 wersetów, które mówią o pieniądzach i majątku!

Myślę, że Bóg pragnie powiedzieć nam coś o sposobie, w jaki zarządzamy dobrami, które nam daje. Myślę, że pieniądze są raczej kwestią naszego życia duchowego, a nie finansów.

Bóg chce powiedzieć nam wiele ważnych rzeczy dotyczących podejmowania decyzji finansowych. Ponieważ jednak Jego drogi górują nad naszymi drogami i Jego myśli, nad naszymi myślami (Iz 55,8-9), niektóre z Jego rad brzmią zupełnie inaczej niż to, co radzi nam świat. Czy jednak powinniśmy się spodziewać, że będzie inaczej?

Bóg mówi na przykład, „sługą wierzyciela jest dłużnik” (Prz 22,7), „występny pożycza, ale nie zwraca” (Ps 37,21), „lepiej, że nie ślubujesz wcale, niż żebyś ślubował, a ślubu nie spełnił” (Koh 5,5), „niemądry jest ten, kto daje porękę i kto przysięgą ręczy za bliźniego” (Prz 17,18), „Oddajecie więc Cezarowi to, co należy do Cezara” (Mt 22,21).

Jeśli chcemy poprawić swą sytuację finansową, musimy wznieść się na wyższy poziom ideałów i wartości niż te, które przywiodły nas do miejsca, w którym obecnie jesteśmy. Potrzebujemy zamienić dawne zasady i wartości na takie, które umożliwią nam podejmowanie lepszych decyzji finansowych. Jest wiele przyczyn napięć w relacji małżeńskiej, lecz dzięki Słowu  Bożemu, finanse nie muszą być jedną z nich.

Artykuł pochodzi z  materiałów Edukacji Finansowej Crown.

W wielu współczesnych kościołach mówi się bardzo dużo o powodzeniu materialnym. Natomiast Psalm 1 i 3 List Jana dają nam dobre pojęcie o Bożej idei powodzenia. W Psalmie 1 czytamy: „Szczęśliwy mąż (…) co [cokolwiek] uczyni, pomyślnie wypada”. Apostoł Jan pisze: „życzę ci wszelkiej pomyślności i zdrowia, podobnie jak doznaje powodzenia twoja dusza” (3 J 2).

Biblijna idea powodzenia to coś znacznie więcej, niż tylko powodzenie materialne. Może obejmować także powodzenie emocjonalne, fizyczne lub duchowe. Powiedzenie o kimś, kto nie ma bogactw materialny, że nie jest błogosławiony, jest obrazą dla pamięci misjonarzy, którzy zostawili wszystko, żeby nieść innym ewangelię.

Myślę, że każda decyzja skąpego człowieka czyni go uboższym, lecz jeśli jesteśmy szczodrzy i dajemy, Bóg otwiera okna niebios, aby nam błogosławić.

Lecz dawanie Bogu powinno być wyrazem uwielbienia dla Niego. W Księdze Przypowieści  3,9 czytamy, że powinniśmy „czcić” Boga z naszych dochodów i pierwocin.

Naszym głównym motywem w dawaniu Bogu nie powinno być pomnażanie naszego majątku, lecz oddawanie Bogu czci i chwały. Jest to jedna z rzeczy, która jest bardzo wyraźna w nauczaniu Pisma Świętego.

Powinniśmy przestać koncentrować się na dawaniu, aby zapewnić sobie powodzenie, więcej dóbr materialnych, lepszą pracę lub więcej środków na koncie bankowym. Powinniśmy również przestać ograniczać znaczenie słów błogosławieństwo i powodzenie jedynie do dóbr materialnych.

Materializm, światowa i pełna zła filozofia, zyskuje coraz większe wpływy w kościołach w wielu krajach świata, wypaczając biblijne rozumienie błogosławieństwa i powodzenia. Boże błogosławieństwo może mieć charakter materialny, jak było to w przypadku Abrahama, Józefa i Jozuego; ale nie musi tak być, co widzimy na przykładzie apostołów, pierwszego kościoła i wielu wiernych Bogu misjonarzy.

Pismo Święte mówi nam, że Bóg jest suwerenny, że sam decyduje komu, co, i jak wiele daje. Bóg będzie obdarzał nas powodzeniem w sposób, który będzie najlepszy dla nas i użyteczny dla Jego planów. Niektórzy cieszą się powodzeniem finansowym, inni duchowym, jeszcze inni doświadczają powodzenia w życiu rodzinnym lub służbie w kościele.

Bóg ma swoje powody, gdy daje nam coś lub odbiera. Paweł, pisząc o powodzeniu w 11 rozdziale Listu do Rzymian, sięgnął po cytaty z Księgi Izajasza i Księgi Hioba: „Kto bowiem poznał myśl Pana, albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę?” (Rz 11,34-35).

Kto może dać cokolwiek Bogu, aby zmusić Go, aby dał mu coś w zamian? Odpowiedź na to retoryczne pytanie jest prosta: „nikt”. Boża obietnica obdarzenia wiernych powodzeniem nie odnosi się tylko do powodzenia materialnego.

Kiedy moi teściowe po dwudziestu latach spędzonych w Afryce wrócili do Stanów Zjednoczonych, ich sytuacja finansowa była gorsza niż w dniu, gdy na początku lat 60-tych wyjeżdżali do Zimbabwe. Jednak w tym czasie zdołali zgromadzić wiele skarbów, które nie stracą na wartości: kilka kościołów założonych w najbardziej niegościnnych częściach Afryki, setki osób nawróconych do Chrystusa i tuziny liderów przygotowanych do służby Pańskiej. Nie wierzę, że zostali „przeklęci” przez Boga, tylko dlatego że ich finanse nie oślepiają blaskiem złota.

Niezrównoważona teologia powodzenia jest jak epidemia grypy. Kościół zapada na nią od czasu do czasu, ale gdy ludzie zaczynają sobie uświadamiać, że jest to śmiertelne zagrożenie, epidemia zamiera – aż do następnego pokolenia wierzących…

Oszczędź sobie bólu głowy; uznaj taką koncepcję powodzenia, jaką Bóg zaprezentował w Swoim Słowie.

Artykuł pochodzi z  materiałów Edukacji Finansowej Crown.

Rodziny przeżywające problemy finansowe często mówią mi, „Nasze dochody nie starczają nam na życie”. Każdy doradca finansowy odpowie w takiej sytuacji: „Za dużo wydajecie. Jeśli nie wystarczy wam pieniędzy, macie dwie możliwości: Albo ograniczycie swoje wydatki, albo zwiększycie swoje dochody”.

To nie jest zła rada, ale nie dotyka istoty problemu. Odnosi się jedynie do symptomów i konsekwencji głębszych problemów.

Choć może się to wydać nielogiczne, rozwiązaniem „problemu” nie jest ograniczenie wydatków, zwiększenie dochodów lub skonsolidowanie zadłużenia. Te wartościowe strategie nie przyniosą trwałych skutków, jeśli nie nastąpi głębsza zmiana perspektywy. Problemy finansowe wynikają z naszego zachowania, które z kolei wypływa z naszych wartości – rzeczy, które są dla nas cenne i sposobu, w jaki podchodzimy do życia.

Dr Larry Burkett, współzałożyciel Edukacji Finansowej Crown zwykł mówić, że „Sposób traktowania pieniędzy i zarządzania nimi jest zewnętrznym wskaźnikiem naszego stanu duchowego”. Całkowicie się z tym zgadzam.

Weźmy na przykład diety odchudzające. Czy warto głodzić się, aby stracić w ciągu tygodnia jeden lub dwa kilogramy wagi? Może byłoby warto, gdybyśmy potrafili nową wagę utrzymać, ale większość z nas odzyskuje stracone kilogramy w ciągu kilku tygodni.

Aby trwale zmniejszyć swą wagę o kilka kilogramów, musimy dokonać głębszych zmian; musimy zacząć inaczej patrzeć na siebie i pożywienie.

Potrzebujemy silnej wewnętrznej motywacji, aby zdyscyplinować siebie do regularnych ćwiczeń fizycznych i zacząć traktować jedzenie w nowy sposób. Nasze ciało zareaguje pozytywnie na te zmiany, pozwalając nam zrzucić zbędne kilogramy i nigdy ich nie odzyskać.

Tajemnicą sukcesu nie jest dieta, lecz zmiana stylu życia, która staje się nawykiem i nowym sposobem życia. Najpierw następuje zmiana wewnątrz – zmiana w sposobie myślenia i zaangażowaniu. Potem następuje zmiana na zewnątrz – zewnętrzne zachowania wymagane do spożywania i spalania wyważonej ilości kalorii.

Nikt nie jest tak nierozsądny, aby jeździć samochodem bez silnika lub próbować dosiąść martwego konia. Równie nierozsądne jest sądzić, że powierzchowne i kosmetyczne zmiany pozwolą nam osiągnąć prawdziwe i trwałe zyski finansowe.

Dochodzimy zatem do wniosku, że jeśli chcemy uwolnić się od swych „problemów finansowych”, potrzebujemy dokonać zmiany w swym wnętrzu. Najpierw musimy „być” inni, a dopiero potem inaczej „działać”.

Zwróć uwagę na progresję od wewnątrz na zewnątrz:

(1) Uznaj, że wszystko, co posiadasz, należy do Boga (1 Krn 29,11-12) i uważaj – łatwo jest to powiedzieć, lecz aby odniosło skutek, musi to być twoim silnym wewnętrznym przekonaniem;

(2) Zacznij myśleć o sobie jako o zarządcy, a nie właścicielu dóbr, które posiadasz (Ps 8; 24,1); podejmuj decyzje finansowe z chłodnym umysłem zarządcy, a nie pod wpływem emocji, jakim ulega właściciel;

(3) Przyjmij odpowiedzialność zarządcy lub powiernika wyrażoną w 1 Kor 4,2 i bądź wierny Jezusowi Chrystusowi;

(4) Stwórz plan wydatków, aby uporządkować swoje finanse. Poznaj Boży sposób zarządzania pieniędzmi objawiony w Piśmie Święty i stosuj go w życiu (2 Tm 3,16-17).

Artykuł pochodzi z  materiałów Edukacji Finansowej Crown.